55 lat temu, 24 lutego 1953 roku , w więzieniu w Warszawie na Mokotowie, został zamordowany w wyniku komunistycznej zbrodni sądowej generał August Emil Fieldorf „Nil”. A. Fieldorf był zastępcą komendanta głównego Armii Krajowej, szefem Kedywu AK, do dziś nieznane jest miejsce pochówku bohaterskiego żołnierza Polski Podziemnej.

August E. Fieldorf, urodził się 20 marca 1895 roku w Krakowie, jako syn Andrzeja maszynisty kolejowego i Agnieszki z domu Szwanda. W 1912 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego, 6 sierpnia 1914 roku wyruszył z Pierwszą Kompanią Kadrową z Krakowa do zaboru rosyjskiego. Walczył w Legionach Piłsudskiego. W 1917 roku został wcielony do armii austriackiej i skierowany na front włoski. W 1918 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Ożenił się w 1919 r. z Janiną Kobylińską. Miał dwie córki: Krystynę i Marię. (Córka Maria żyje do dziś i mieszka w Gdańsku.) Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickie, walczył pod Dyneburgiem, Kijowem i Żytomierzem. Awansowany na stopień kapitana w roku 1921, majora 1928, podpułkownika 1932. Od 1935 roku był dowódcą samodzielnego baonu Korpusu Ochrony Pogranicza w Wilnie, od 1937 roku był zastępcą dowódcy pułku KOP „Wilno”. W wojnie obronnej w 1939 roku był dowódcą 51 Pułku Strzelców Kresowych i walczył wraz z 12 DP, która walczyła w rejonie Skarżyska i Iłży. Po rozbiciu dywizji, przedostała się na Zachód. W Paryżu awansowany na stopień pułkownika. Przedarł się do kraju jako emisariusz Naczelnego Wodza. Wracał szlakiem kurierskim przez Egipt. W Warszawie został oficerem do zadań specjalnych przy Komendzie ZWZ, następnie komendantem w Białymstoku. W 1941 roku został oddelegowany do Okręgu Wileńskiego AK. Od sierpnia 1942 był szefem Kedywu AK. W lipcu 1944 roku został zastępcą gen. Leopolda Okulickiego „Niedźwiadka” komendanta głównego AK. We wrześniu 1944 otrzymał awans na generała brygady. Aresztowany przez NKWD 7 marca 1945 r., wywieziony transportem do Związku Sowieckiego. Pracował nierozpoznany w łagrach na Uralu. Szczęśliwie przeżył i wrócił do kraju. Po sfałszowanych wyborach i braku perspektyw dalszej pracy konspiracyjnej postanowił się ujawnić. W listopadzie 1950 r. wezwany przez łódzkie UB na przesłuchanie i zatrzymany. Osadzony w warszawskim więzieniu przy ul. Koszykowej, odmówił współpracy ze sfingowanym przez komunistów, prowokatorskim "V Zarządem WiN". Przeniesiony do więzienia mokotowskiego, 16 kwietnia 1952 r. skazany przez Sąd Wojewódzki w Warszawie na karę śmierci pod zarzutem wydawania rozkazów o mordowaniu żołnierzy sowieckich i "antyfaszystów". Sąd Najwyższy w rozprawie rewizyjnej zatwierdził wyrok. Rada Państwa nie skorzystała z prawa łaski. Zamordowany w więzieniu mokotowskim, przez powieszenie, 24 lutego 1953 r. o godzinie 15.00. Miejsce pochówku utajniono. Był wielokrotnie odznaczony przez władze Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, złotym Krzyżem Orderu Wojennego „Virtuti Militari” i wieloma innymi. Prezydent Lech Kaczyński odznaczył pośmiertnie generała Augusta Emila Fieldorfa Orderem Orła Białego.

23 lutego przypada 61 rocznica śmierci Józefa Kurasia pseud. „Orzeł”, „Ogień”. Urodzony w patriotycznej rodzinie góralskiej w 1915. W okrsie 1936 -1938, odbył służbę wojskową, był podoficerem Korpusu Ochrony Pogranicza. Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 jako żołnierz 1 Pułku Strzelców Podhalańskich. Od listopada 1939 działał w konspiracji. W 1943 roku Niemcy zastrzelili jego żonę, 2,5 letniego synka Zbyszka i 73 letniego ojca, a następnie podpalili dom, wtedy zmienił pseudonim na „Ogień”. Przeprowadził szereg akcji wojskowych przeciw Niemcom. Po zajęciu Polski przez Armię Czerwoną, utworzył oddział wojskowy. W szczytowym okresie rozwoju, na przełomie lat 1945/46, zgrupowanie liczyło ok. 500 dobrze uzbrojonych żołnierzy, stale przebywających w lesie i kilkakrotnie więcej współpracowników w siatce terenowej. W 1945 i na początku 1946 żołnierze “Ognia” skutecznie paraliżowali działalność “władzy ludowej” na Podhalu. Już kilka dni po utworzeniu oddziału, 17 kwietnia 1945 partyzanci “Ognia” rozbili PUBP w Nowym Targu. Zgrupowanie przeprowadzili wiele udanych akcji bojowych. Wielokrotnie żołnierze “Ognia” wychodzili zwycięsko z walk z grupami operacyjnymi NKWD, UB i KBW.

13 sierpnia 2006 roku, Prezydent RP Lecha Kaczyński, odsłonił w Zakopanym pomnik poświęcony Józefowi Kurasiowi Ogniowi. Andrzej Przewoźnik sekretarz Rady Pamięci Walk i Męczeństwa powiedział wówczas, że Józef Kuraś “Ogień” nigdy nie był postacią kontrowersyjną, zaznaczył, że Kuraś należy do polskich bohaterów, których należy naśladować, a Polska spłaca wobec niego dług.

Opr. msk