Polskie diecezje i parafie włączą się 2 czerwca w Ogólnoświatową Adorację Eucharystyczną pod hasłem „Jeden Pan, Jedna wiara”. Polacy będą modlić się w łączności z papieżem Franciszkiem za Kościół, ofiary wojen i przemocy oraz tych, którzy przeżywają niepewność ekonomiczną. Taka adoracja - jak podkreślił przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji abp Salvatore Fisichella – odbędzie się po raz pierwszy w dziejach Kościoła i dlatego można to wydarzenie określić jako historyczne.
Centrum tej ogólnoświatowej adoracji organizowanej z okazji Roku Wiary będzie bazylika św. Piotra w Rzymie. Tam od godz. 17 do 18 w niedzielę 2 czerwca będzie modlił się papież Franciszek. Równolegle adoracja będzie się odbywała we wszystkich katedrach świata. Oznacza to, że na wyspach Pacyfiku będzie to godzina 5 rano, w Wietnamie 22, a na przykład na Papui Nowej Gwinei 1 lub 2 w nocy. W wielu krajach świata uroczystość Bożego Ciała obchodzona będzie właśnie w tę niedzielę.
Adoracja eucharystyczna w łączności z papieżem Franciszkiem będzie miała miejsce również we wszystkich polskich katedrach, a w niektórych diecezjach także we wszystkich parafiach. W Warszawie adoracji eucharystycznej w katedrze św. Jana Chrzciciela będzie przewodniczył bp Tadeusz Pikus. – Wszystko będzie tak, jak w wytycznych watykańskiej dykasterii: czytania, muzyka i cisza – zapewnił KAI proboszcz ks. Bogdan Bartołd. W katedrze św. Floriana na warszawskiej Pradze abp Henryk Hoser będzie przewodniczył Nieszporom o Najświętszym Sakramencie i rozbudowanej adoracji eucharystycznej. Swoich diecezjan „usilnie prosił i nalegał”, aby w tę inicjatywę zaangażowały się wszystkie parafie, wspólnoty i ruchy apostolskie. „W ten sposób, w tym samym czasie, zjednoczymy się na całym świecie wraz z biskupami i z Następcą św. Piotra na adoracji Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie Ołtarza" – przekonywał. W katedrze na Wawelu adoracja rozpocznie się już o godz. 16.30. Podczas modlitwy zabrzmi m.in. hymn na Rok Wiary. Czuwaniu będzie przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz. Natomiast przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Józef Michalik włączy się w ogólnoświatową adorację w katedrze w Przemyślu.
Sto młodych osób z parafii: św. Zygmunta w Szydłowcu i Matki Bolesnej w Sadku, zostało bierzmowanych w szydłowieckiej farze przez ordynariusza radomskiego ks. bp. Henryka Tomasika.
Msza święta z udzieleniem sakramentu konfirmacji, rozpoczęła się 30 maja o godz. 18.
W asyście ordynariusza radomskiego, który był szafarzem Sakramentu, można było zobaczyć wicedziekana ks. Zenona Ociesę, ks. kan. Krzysztofa Śliwaka oraz miejscowych księży z ks. dziekanem Adamem Radzimirskim na czele. W świątyni licznie zebrali się bliscy bierzmowanych. Bierzmowanie to wielkie święto młodości, tej zanurzonej w Duchu Świętym.
Dzisiejszą uroczystość poprzedziły trwające od września 2012 roku, przygotowania. Są one szansą poznania oczekiwań młodych, ale także szukania z nimi ścieżek wiary, próbą rozpalenia charyzmatów Ducha Świętego, które mogą dać im osobistą radość i jednocześnie odnawiać Kościół.
To wielka radość obu wspólnot parafialnych, że ci młodzi ludzie reprezentujący różne rodziny i środowiska, różne talenty i aspiracje, przyjęli za pośrednictwem posługi bp. Henryka, dary Ducha Świętego.
Ulicami miasta, przeszła dziś procesja; tłumy wiernych i kapłani z niesionym pod baldachimem Najświętszym Sakramentem. Barwny pochód przemieścił się przez miasto ze śpiewem pieśni eucharystycznych i modlitwą. Szczególnym jej wyrazem była adoracja Najświętszego Sakramentu przy czterech ołtarzach. W tych miejscach kapłani odczytali perykopy ewangeliczne i skierowali do wiernych słowa pouczenia. Pieśni o Najświętszym Sakramencie wykonywał Chór Parafialny.
Na ołtarzach umieszczono hasła: „Tylko w Twoim Miłosierdziu jest moja nadzieja”, „Przyjdźcie do mnie wszyscy”, Rodziny chrześcijańskie, bądźcie solą tej ziemi”, „Dzielmy się wiara jak chlebem”.
Przy ostatnim ołtarzu, błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem na cztery strony świata udzielił proboszcz ks. kan. Adam Radzimirski. Procesja zakończyła się w farze, gdzie odśpiewano hymn „Ciebie Boga wysławiamy” i powtórnie pobłogosławiono wiernych. Procesje poprzedziła msza święta, której przewodniczył ks. A. Radzimirski. Kazanie w czasie jej trwania wygłosił ks. Witold Witasek. Msza święta celebrowana była, ze względu na dużą ilość osób uczestniczących w eucharystycznej procesji, także po jej zakończeniu.
W dniach 25-26 maja odbył się VII Dzień Kultury Żydowskiej, „MAZEL TOW”. W ramach programu tych dwóch dni, w niedzielny wieczór szydłowieckiej publiczności zaprezentowano spektakl poetycko-muzyczny, „Co nam zostało z tamtych lat…”.
Twórcą scenariusza i reżyserem była Sławy Lorenc-Hanusz. Pani Sława jest animatorką wielu zdarzeń kulturalnych, przed sześciu laty, zainicjowała Dzień Kultury Żydowskiej o cały czas jest duszą tego przedsięwzięcia, którego organizatorem jest Szydłowieckie Centrum Kultury i Sportu „Zamek”.
Miałem możliwość być jedynie na wyżej wymienionych spektaklu. Młodzi artyści z Teatru Poezji „U Radziwiłła”, recytowali i zaśpiewali piękne, oparte na poezji i muzyce okresu międzywojennego, widowisko. Wykorzystano teksty i piosenki Władysława Szpilmana, Henryka Warsa, Jerzego Petersburskiego, Andrzeja Własta, Mariana Hemara, Eugeniusza Bodo, Hanki Ordonówny i Zuli Pogorzelskiej, a także teksty kabaretów Qui pro Quo, Zielony Balonik i Morskie Oko.
Spektakl obejrzało blisko 100 osób. Cała publiczność rzęsistymi brawami podziękowała za piękne przedstawienie. Warto i w tym miejscu, wyrazić słowa uznania dla talentu młodych artystów.
Z trudnymi partiami muzycznymi zmierzyli się z wielkim kunsztem, między innymi: Zuzia Gadowska, Żaneta Sasin i Adrian Dąbek.
Słowa uznania dla wszystkich..
W 69 rocznicę śmierci żołnierzy dywersji z pierwszego patrolu podobwodu Wanda z 72 pp AK, oddano część poległym i zmarłych żołnierzom przy wzniesionym w 1993 roku pomniku w Ciepłej i na mogiłach akowskich na cmentarzu w Wysokiej.
W świątyni parafialnej pw. św. Mikołaja, polecano uczestników walk Bogu oraz modlono się o pomyślność Ojczyzny.
Mszę świętą odprawiał w tej intencji wikariusz ks. Paweł Bukała. We mszy świętej uczestniczyły poczty sztandarowe, kombatanci, młodzież szkolna i nauczyciele przedstawiciele; samorządu powiatowego i gminnego, lasów państwowych i partii politycznych. Po raz kolejny miałem możliwość uczestniczyć w tej patriotycznej uroczystości. W tym roku miała skromny charakter, choć trudno nie dostrzec olbrzymiego zaangażowania osób, które utożsamiają się z tradycją i dziedzictwem Armii Krajowej.
Ta niedziela należała do rodzin. Ulicami polskich miast 26 maja przeszły wielotysięczne, radosne i kolorowe Marsze dla Życia i Rodziny. Ich uczestnicy zwracali uwagę na dramatyczną sytuację demograficzną Polski, a decydentów zachęcali do wprowadzenia takich rozwiązań prawnych, które ułatwiłyby rodzicom decyzję o powiększeniu rodziny. W ciągu roku podwoiła się liczba miast, w których manifestują zwolennicy wartości rodzinnych. W ubiegłym roku Marsze dla Życia i Rodziny zorganizowano w 50 miastach, w tym aż w 107.
Szczęście rodzinne zajmuje niezmiennie pierwsze miejsce wśród najważniejszych wartości, jakimi Polacy kierują się w swoim codziennym życiu. Zdecydowana większość badanych (85 proc.) stoi na stanowisku, że człowiekowi potrzebna jest rodzina, żeby rzeczywiście był szczęśliwy (BS/33/2013). - Badania pokazują, że posiadanie rodziny jest dla nas źródłem dumy i radości, a na Marszach chcemy się tą szczęściem dzielić i zarażać innych - tłumaczy Anna Borkowska-Kniołek, rzeczniczka Marszów.
W tym roku w organizację Marszów dla Życia i Rodziny zaangażowało się 107 ośrodków. Jeszcze dwa lata temu było ich zaledwie 16. W organizację Marszów zaangażowane są setki organizacji pozarządowych. Zdaniem Jarosława Kniołka z Centrum Wspierania Inicjatyw dla Życia i Rodziny, dynamiczny rozwój Ruchu Marszowego wynika z zapotrzebowania społecznego. - Polacy chętnie uczestniczą w Marszach, ponieważ chcą pokazać, że rodzina jest ważna, bo widzą, że w przestrzeni publicznej i wśród decydentów, nie cieszy się ona takim szacunkiem na jaki zasługuje. Dziś główny problem widzimy w braku polityki prorodzinnej. Dlatego oprócz tego, że Marsze mają charakter radosnej fiesty, niosą ze sobą konkretny przekaz - wyjaśnia Kniołek.
Wprowadzenie Ogólnopolskiej Karty Dużych Rodzin i kwoty wolnej od podatku uzależnionej od liczby dzieci w rodzinie zapowiedział dziś prezydent Bronisław Komorowski, przedstawiając założenia przygotowanego pod jego kierunkiem programu: "Dobry klimat dla rodziny". Od poniedziałku 27 maja prezydent rozpocznie spotkania z klubami parlamentarnymi i rządem, które mają doprowadzić do wprowadzenia w Polsce szeroko zakrojonego, nowoczesnego programu polityki rodzinnej.
Prezydent wyjaśnił zaproszonym przedstawicielom mediów, że brak systemowej polityki rodzinnej w Polsce - przy aktualnych negatywnych trendach demograficznych - może stać się poważną barierą rozwojową dla naszego państwa. "Fakty są nieubłagane - przekonywał - gdyż obecnie wskaźnik dzietności na statystyczną kobietę u nas wynosi ok. 1,3 natomiast przeciętna w skali Europy oscyluje wokół 1,6". A w świetle tych danych ludność Polski będzie się systematycznie zmniejszać, a społeczeństwo starzeć. "Wprowadzenie polityki ukierunkowanej na odnowę demograficzną jest zadaniem szczególnie pilnym. Mamy ostatnią szansę, by przekonać osoby urodzone w czasach wyżu demograficznego, czyli przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, by nie odkładały decyzji o dziecku" - mówił prezydent. Program polityki rodzinnej Prezydenta RP: "Dobry klimat dla rodziny", który zaprezentował dziś wspólnie z min. Ireną Wóycicką, składa się z ponad 40 elementów. Prezydencki program opiera się na kilku podstawowych zasadach. Po pierwsze traktuje politykę rodzinną jako inwestycję w potencjał rozwojowy społeczeństwa polskiego. Po drugie zakłada wypracowanie trwałych i konsekwentnych rozwiązań, które stworzą stabilne warunki do decyzji o rodzicielstwie. Po trzecie, zakłada potrzebę zdobycia dla programu szerokiej akceptacji społecznej i politycznej, w tym współdziałania z samorządami, związkami zawodowymi, Kościołami oraz mediami. Po czwarte wychodzi z założenia, że polityka rodzinna musi być elastyczna i nie może narzucać rodzinom jednego modelu. Po piąte, że polityka ta powinna uwzględniać kontekst kulturowy Polski. Program zawiera także propozycję konkretnych zmian legislacyjnych.
Wśród konkretnych zmian prezydent Komorowski postuluje m. in. ustanowienie kwoty wolnej od podatku, uzależnionej od liczby dzieci w rodzinie i zastąpienie nią obecnego sposobu obliczania ulgi na wychowanie dziecka. Im w rodzinie jest więcej dzieci, tym kwota wolna od podatku będzie wyższa. Zmiana ta umożliwi znacznie szersze korzystanie z tego rodzaju wsparcia przez rodziny, gdyż obecnie z ulgi podatkowej na dziecko może skorzystać zaledwie ok. 2/3 podatników. Prezydent proponuje także wprowadzenie Ogólnopolskiej Karty Dużych Rodzin, ustanawiającej powszechne zniżki w opłatach za usługi publiczne dla rodzin wielodzietnych. Proponuje także wprowadzenie zasady, że przy uchwalaniu ustaw czy zmienianiu prawa, będzie należało wykazać, w jaki sposób zmiany mogą wpłynąć na sytuację rodzin wychowujących dzieci. Program prezydencki zawiera także postulat "wzmocnienia samodzielności mieszkaniowej młodych rodzin" przez wprowadzenie m.in. wspieranego ze środków publicznych programu społecznych mieszkań czynszowych (publicznych i prywatnych), czyli rozwoju mieszkań na wynajem o umiarkowanych, regulowanych czynszach. Prezydent postuluje także w swym programie taką organizację czasu pracy, aby był on przyjazny rodzinom, a szczególnie matkom, oraz by ułatwiał on godzenie przez rodziców ról zawodowych i rodzinnych. Przy tym popularyzowanie mechanizmów równości kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu. W ramach ułatwiania godzenia ról zawodowych i rodzinnych program zakłada także rozwój przyjaznych miejsc opieki i edukacji małych dzieci do skończenia przez nich 12 lat: żłobków, przedszkoli i świetlic. Wreszcie, prezydent proponuje wprowadzenie obowiązkowego nauczania przedmiotu "Wychowanie do życia w rodzinie", i włączenie do tego programu edukacji prorodzicielskiej - zachęcającej do posiadania dzieci i pokazującej, jak się dziećmi kompetentnie opiekować.
