W niedziele świętej Rodziny na mszy świętej za rodziny parafii św. Zygmunta spotkały się małżeństwa i rodziny z rodzinnej gałęzi Ruchu Światło-Życie, zwanej Domowym Kościołem. Uroczystość była okazją do uczczenia Świętej Rodziny z Nazaretu (która jest patronem rodzin DK) i spotkania się rodzin, skupionych w 4 kręgach formacyjnych. Po modlitwie wszyscy „oazowiecze” spotkali się na w domu parafialnym na świątecznym spotkaniu, w którym wzięli udział kapłani z parafii św. Zygmunta z ks. prob. Adamem Radzimirskim. Spotkanie poprowadził moderator rodzin ks. Andrzej Kania.

W czasie modlitwy rozważano Słowo Boże, które stawia w niedzielę Świętej Rodziny wiernym wspaniały wzór rodziny chrześcijańskiej - Świętą Rodzinę Jezusa, Maryi i świętego Józefa. W życiu rodziny Bóg powinien być na pierwszym miejscu i wszystko winno mu być poddane. Spoiwem tak ugruntowanej rodziny jest miłość i szacunek wzajemny. Obowiązkiem rodziców jest bronić praw Boga i praw człowieka. Rodzinie we współczesnych czasach zagraża wiele niszczących ideologii, fala pomówień i propagandy, w tej sytuacji rodziny nie mogą być bezczynne. Bez silnych rodzin Polska będzie wymierać.

Jezus Chrystus w Świętej Rodzinie , poznał troski i radości życia rodzinnego. Obowiązki rodzicielskie z pełnym oddaniem pełnili św. Józef i Najświętsza Maryja. Idąc za tym pięknym wzorem, rodziny chrześcijańskie utrwalać będą panowanie Boga w swoich rodzinach. Będą oazami życia i miłości, wprowadzającymi do wspólnoty Kościoła i Narodu nowe pokolenia ludzi miłujących Boga i Ojczyznę.

W sprawie niszczącej człowieka i rodzinę ideologii gender głos zabrali biskupi polscy w skierowanym do wiernych Kościoła katolickiego liście pasterskim na przypadającą dziś niedzielę Świętej Rodziny. W sprawie gender wypowiadali się wielokrotnie także biskupi Europy i świata a także Watykan, i osoby innych religii stojących na straży prawa naturalnego. Poniżej obszerny artykuł na ten temat dominikanina ojca Stanisława Tasiemskiego. Z listem Episkopatu Polski można zapoznać się w dziale Polecamy.

Nie jest czymś niewłaściwym prowadzenie badań nad wpływem kultury na płeć. Groźne jest natomiast ideologiczne twierdzenie, że płeć biologiczna nie ma żadnego istotnego znaczenia dla życia społecznego. Odrzucanie ludzkich więzi, które staje się coraz powszechniejsze z powodu błędnego pojmowania wolności i samorealizacji, a także z powodu ucieczki od cierpliwego znoszenia cierpienia, oznacza, że człowiek pozostaje zamknięty w sobie samym, a ostatecznie zachowuje swoje «ja» dla siebie, prawdziwie go nie przezwycięża. Natomiast poprzez dar z samego siebie człowiek realizuje się i tylko otwierając się na drugiego, na innych, na dzieci, na rodzinę, tylko pozwalając się kształtować w cierpieniu, odkrywa pełnię bycia osobą ludzką. Gdy odrzuca się te więzi, zanikają również fundamentalne postaci ludzkiego życia: ojciec, matka, dziecko; zanikają istotne wymiary doświadczenia bycia osobą ludzką.

Wielki rabin Francji Gilles Bernheim w starannie udokumentowanym i głęboko poruszającym traktacie wykazał, że atak na autentyczną postać rodziny, składającej się z ojca, matki i dziecka, na który jesteśmy dziś narażeni, sięga jeszcze głębszego wymiaru. Jeśli do tej pory przyczyny kryzysu rodziny upatrywaliśmy w niewłaściwym rozumieniu istoty wolności ludzkiej, to obecnie staje się jasne, że w grę wchodzi wizja samego istnienia, tego, co naprawdę znaczy być człowiekiem. Cytuje on znane słowa Simone de Beauvoir: «Nikt nie rodzi się kobietą, tylko się nią staje» («On ne naît pas femme, on la devient»). Te słowa dały podwaliny tego, co dzisiaj pod hasłem «gender» jest przedstawiane jako nowa filozofia seksualności. Płeć, zgodnie z tą filozofią, nie jest już pierwotnym faktem natury, który człowiek musi przyjąć i osobiście wypełnić sensem, ale rolą społeczną, o której decyduje się samemu, podczas gdy dotychczas decydowało o tym społeczeństwo. Oczywiste jest, jak głęboko błędna jest ta teoria i wynikająca z niej rewolucja antropologiczna. Człowiek kwestionuje, że jego natura jest wcześniej ustanowiona przez jego cielesność, co cechuje istotę ludzką. Zaprzecza swojej własnej naturze i decyduje, że nie została mu ona dana jako wcześniej określona, ale że to on sam ma ją sobie stworzyć. Według biblijnego opisu stworzenia, istotą człowieka jest to, że został stworzony przez Boga jako mężczyzna i jako kobieta. Ten dualizm jest zasadniczy dla istoty ludzkiej, tak jak ją Bóg nam dał. Kwestionowana jest właśnie ta dwoistość, jako fakt podstawowy. Nie jest już ważne to, co czytamy w opisie stworzenia: Bóg «stworzył mężczyznę i niewiastę» (Rdz 1, 27). Nie, teraz uważa się, że nie On stworzył ich mężczyzną i kobietą, ale że dotychczas określało to społeczeństwo, a obecnie my sami o tym decydujemy. Płeć męska i żeńska jako rzeczywistości stworzenia, jako natura osoby ludzkiej już nie istnieją.

Metropolita częstochowski ks. abp Wacław Depo, w drugi dzień świat Bożego Narodzenia, odprawił Mszę świętą za wszystkich parafian parafii św. Zygmunta w Szydłowcu. Wygłosił także kazanie, w którym nawiązując do osoby męczennika św. Szczepana, wiernego świadka Chrystusa, wskazał na próby zanegowania we współczesnym świecie: Ewangelii Chrystusa , obyczajów i moralności chrześcijańskiej oraz redukcji Kościoła do instytucji czysto ludzkiej.

Na zakończenie Mszy świętej Ksiądz Arcybiskup złożył życzenia wigilijnemu solenizantowi, proboszczowi ks. Adamowi Radzimirskiemu. Wyraził przy tym uznanie za jego wytrwałe budowanie wspólnoty parafialnej i renowację zabytkowej fary św. Zygmunta. Pobłogosławił także wszystkich obecnych a Eucharystii. Obecność Księdza Metropolity w rodzinnej parafii to dar dla całej naszej wspólnoty. Świadczy o wierności Księdza Arcybiskupa: rodzinie i środowisku dzieciństwa i młodości.

29.12.2013 roku mnie dwa lata od mianowania przez Benedykta XVI. dr. Wacława Depo - wówczas biskupa zamojsko-lubaczowskiego arcybiskupem metropolitą częstochowskim. Uroczysty ingres do bazyliki katedralnej pw. Świętej Rodziny w Częstochowie odbył się 2.02.2012r. w Święto Ofiarowania Pańskiego. 21.06.2012oku. arcybiskup Wacław Depo został wybrany przez Zebranie Plenarne KEP przewodniczącym Rady Konferencji Episkopatu ds. Środków Społecznego Przekazu. 29.06.2012r. w bazylice św. Piotra w Watykanie Metropolita Częstochowski przyjął paliusz z rąk Jego Świątobliwości Ojca Świętego Benedykta XVI. Zawołanie Księdza Arcybiskupa brzmi: „Ad Christum Redemptorem hominis”.

O północy w Uroczystość Narodzenia Pańskiego, w farze św. Zygmunta koncelebrowana była msza święta pasterska. Koncelebrze przewodniczył ks. kan. Adam Radzimirski. Kazanie głosił ks. Bogusław Mleczkowski. Eucharystię poprzedziło czuwanie poprowadzone przez młodzież ze strefy JP II. Pasterka to pierwsza Msza Święta w Święta, ale jednocześnie przedłużenie i dopełnienie Wigilii, która w kulturze polskiej jest szczególnym czasem, nocą w której ludzie jednoczą się w osobliwym związku serc, którego znakiem są kulturowe symbole: dobre życzenia, łamanie się opłatkiem, puste miejsce przy stole, a nawet wigilijne potrawy.

Cały okres świąteczny, który dawniej trwał aż do Święta Trzech Króli, nazywany staropolskim obyczajem Godami, to czas niezwykłego nastroju, promieniującej radości i ciepła. Tajemniczego oczekiwania, prezentów i życzliwości. Uroku dodają udekorowane domy, ulice i sklepy migoczące światełkami choinek.

Zygmunt Gloger w Encyklopedii staropolskiej ilustrowanej tak opisuje te „Gody” i wyjaśnia ich nazwę: „ Lata ery chrześcijańskiej liczyły się od dnia narodzin Jezusa Chrystusa. W dniu Bożego Narodzenia „styka się” rok stary z nowym, czyli w mowie dawnych Słowian dwa „gody”. Stąd powstała nazwa pierwszego miesiąca po tych godach „styczeń” i nazywanie Świąt Bożego Narodzenia „Godami”. Jakoż naród polski przez długie wieki inaczej świat tych nie nazywał, a choć klasy wyższe i literaci zaniechali używania tej nazwy w XVIII wieku, to jednak naród polski, jako największy konserwatysta w rzeczach narodowej mowy i obyczaju, dotąd Boże Narodzenie tylko Godami mianuje. {…} U ludu naszego „Gody” znaczą czas Bożego Narodzenia do Trzech Króli, w których wszystkie wieczory nazywano „świętemi”, wystrzegając się podczas tychże wszelakiej pracy, a tylko spędzając czas na wzajemnych odwiedzinach, ugaszczaniu i śpiewaniu prastarych pieśni, które duchowieństwo postarało się zastąpić jasełkami i kolędami o narodzeniu Jezusa Chrystusa. {…} Ponieważ dwie takie uroczystości, jak Boże Narodzenie i rozpoczęcie Nowego roku, uczyniły Gody najweselszą uroczystością doroczną, ucztowanie to zatem nazywano od godów „godowaniem”, a wyraz „gody” stał si e synonimem każdej biesiadnej uczty, zwłaszcza weselnej.

Czytelnikom którzy zaglądają na prowadzoną przez mnie stronę internetową „Dom na Skale” życzę w imieniu własnym i moich najbliższych radosnych Świąt Bożego Narodzenia, opromienionych blaskiem Bożej Dzieciny. To Jezus jest światłem życia, kto za Nim idzie nie będzie chodził w ciemności.

Niech czas świątecznych, rodzinnych spotkań, uczestnictwo w liturgii Kościoła, utwierdzają na szlakach światła. Niech pozwolą doświadczać mocy Nowonarodzonego Jezusa, który może odmienić nasze życie, również w jego wymiarze społecznym i narodowym.

Obok Jezusa przy żłóbku jest Najświętsza Matka i Święty Józef. Niech oni pokazują nam jak zachować godność ludzką, dobro i piękno. Oby nasza wspólna Ojczyzna, była miejscem w którym buduje się przyszłość. Bóg jest gwarancją naszego ocalenia. Złóżmy w nim naszą nadzieję.

Ostatnia w tym roku w farze św. Zygmunta msza święta ku czci Najświętszej Mary Panny, nazwana roratami, celebrowana była 24 grudnia o godz. 7 rano. Dzień ten to dzień imienin Adama i Ewy. W parafii św. Zygmunta to już tradycyjnie okazja do modlitwy za proboszcza ks. kan. Adama Radzimirskiego. W kościele było dziś rano wielu parafian, pragnących uczcić Matkę Bożą, pomodlić się za swego duszpasterza i złożyć mu imieninowe życzenia.

Koncelebrowanej mszy świętej przewodniczył ks. Andrzej Kania. On też wygłosił kazanie, a na zakończenie Eucharystii skierował życzenia dla Solenizanta. Za jego przykładem podążyli inni: dzieci i młodzież, rodziny, członkowie Kół Rodziny Radia Maryja, Kółek Różańcowych, seniorzy, członkowie Caritas, Chóru kościelnego i inni. Było wiele słów uznania i podziękowań za ofiarną służbę kapłańską, kunszt organizacyjny, otwartość na inicjatywy różnych środowisk i osób.

Wszystkiego dobrego Drogi Księże Proboszczu. Niech Bóg sił dodaje i łask potrzebnych dla Ciebie, Twej posługi w dekanacie i parafii, i przez Ciebie niech błogosławi tym wszystkim którym tak ofiarnie służysz. Radosnych Świąt Bożego Narodzenia.

Na zaproszenie starosty szydłowieckiego Włodzimierza Górlickiego i przewodniczącego Rady Powiatu Marka Sokołowskiego, 19 grudnia odbyło się spotkanie opłatkowe w Starostwie Powiatowym w Szydłowcu. W świąteczny nastrój wprowadzili zebranych uczennice Zespołu Szkół im. KOP w Szydłowcu, śpiewając kolędę „O gwiazdo Betlejemska”. Kolejne kolędy zaśpiewali wszyscy obecni. Wigilię powiatową rozpoczął ksiądz dziekan kan. Adam Radzimirski. Odczytał fragment Pisma Świętego, odmówił modlitwę i złożył władzom powiatu i wszystkim obecnym życzenia świąteczne.

Następnie zebranym życzenia wszelkiej pomyślności przekazali Starosta Szydłowiecki oraz Przewodniczący Rady Powiatu.

Na co dzień zmagamy sie z różnymi problemami, często bardzo trudnymi. Boże Narodzenie to najbardziej rodzinne ze wszystkich świąt. Życzę, żeby nikt nie był samotny w te święta. Chciałbym również podziękować za mijający czas wspólnej pracy – powiedział W. Górlicki.