W czwartek 12 listopada br w wypadku drogowym pod Radomiem zginął tragicznie, wybitny kapłan diec.radomskiej ks.prał.Jan Wojtan dziekan Opoczna, miasta którego honorowymi obywatelami są Jan Paweł II i kard. Stanisław Dziwisz. Metropolita Krakowski przesłał specjalny Telegram na ręce Burmistrza Jana Wieruszewskiego,łącząc się w bólu z mieszkańcami królewskiego miasta. Napisał m.in: „Z głębokim uczuciem smutku przyjąłem wiadomość o tragicznym wypadku i śmierci śp.ks.prał.Jana.Pragnę zapewnić o duchowej łączności w żałobie księży,mieszkańsców opoczna i całego Dekanatu w jakiej pogrążyła ich ta niespodziewana śmierć szanowanego i kochanego Duszpasterza……”.

Uroczystosciom pogrzebowym w święto Matki Bożej Miłosierdzia przewodniczyli : Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia na Watykanie Arcybiskup Zygmunt Zimowski,nowy Bp Ordynariusz diec.radomskiej Henryk Tomasik oraz Biskupi Pomocniczy Adam Odzimek,Stefan Siczek i Bp Senior Edward Materski. Gorliwy ks.prał. Jan odszedł do nieba w roku kapłańskim w godzinie na Anioł Pański. W tym upatrujmy Wielka Tajemnicę Boga, któremu wiernie i oddanie służył przez całe swoje życie duszpasterskie w winnicy radomskiej. Odszedł Wielki Apostoł Miłosierdzia Bożego. Czciciel różańca swiętego, który trzymał w dłoni nawet w chwili tragicznej śmierci. Z uwielbieniem adorował Najświętszy Sakrament. Godny Wzór do Naśladowania dla rzeszy kapłanów, nadzwyczajny spowiednik. W niedzielny wieczór tysiące wiernych całowały jego kapłańską stułę zawieszoną na białych różach w konfesjonale. Miłością i zatroskanym sercem otaczał chorych, bezdomnym, tracących pracę i poszukujących pracy, walcząc o godność człowieka. W biednych i dotkniętych nałogami odnajdywał cierpiącego Chrystusa. Nigdy nie odmawiał pomocy tak duchowej jak i materialnej. Powiernik strapionych i płaczacych. Obrońca węzła małżeńskiego i życia poczętego. Wierny Przyjaciel dzieci i młodzieży zawsze majacy dla nich czas i dobre ojcowskie słowo. Tak bardzo cieszył się z osobistych spotkań na Watykanie z J.P II jak i Benedyktem XVI. Rok temu wziął ostatni raz udział w Pielgrzymce na 30 lecie Pontyfikatu J.P II, której przewodniczyli Ks.Kard.Dziwisz oraz Bp Polowy WP gen.Tadeusz Płoski. Długo i w zadumie klęczał w Grotach Watykańskich u Grobu świętego Papieża J.P II. O czym rozmawiali wie tylko sam Bóg.

Arcybiskup Zimowski powiedział ze smutkiem, iż diec.radomska straciła jednego z najwybitniejszym kapłanów, umiłowanego przez Lud Boży. I postawił ważne pytanie dla każdego człowieka: „Co Bóg chciał nam powiedzieć przez Tą Wielką Tragedię, przez Śmierć Dobrego Kapłana ?” Czy umiemy znaleźć w swoim Sercu i swojej duszy odpowiedź ? Oto trudne pytanie i testament Ukochanego Dziekana Ojca Jana. Bp Stefan Siczek w Słowie nad trumną ks.prał. Jana powiedział, że był Latarnią Morską i zielonym światłem do domu Ojca na wzór św.Jana Vianeya. Posiadał niekwestionowany autorytet. Nikt nie odważyłby się w tej parafii kolegiackiej zdjąć krzyża Chrystusowego ze ściany, a parafia za jego duszpasterzowania dawała diecezji liczne i wartościowe powołania kapłańskie i zakonne.

Matka Generalna sióstr Służek z Mariówki Danuta Wróbel okazała wdzięczność zmarłemu duszpasterzowi za jego Dar Miłości, zrozumienie i troskę o życie konsekrowane. Ks. mjr Wiesław Okoń odczytał telegram od Bpa Polowego WP gen.dyw.Tadeusza Płoskiego w którym zawarta była głęboka myśl, iż kapłaństwo ks.prał.Jana było darem i powołaniem, że jego służba przynosiła owoce wiary i odwagi w głoszeniu Słowa Bożego. Wykładowca WSD w Radomiu a zarazem parafijanin ks.dr Zbigniew Niemirski nazwał zmarłego Patryjarchą Opoczyńskim. Kochał Pana Boga za piękno Stworzenia świata. To w jego kolegiacie modliło się z wiernymi i dawało koncerty Mazowsze, Chór Reprezentacyjny WP, ukochane przez dzieci Ziarno a także Krzysztof Kolberger, Piotr Adamczyk i Anna Dymna. To pod jego duchową opieką odbyły się 3 Międzynarodowe Konkursy literackie poświęcone Ojcu św.J.P II i Peregrynacji Cudownego Obrazu Częstochowskiej Matki i Królowej po diec.radomskiej. Dziekan Jan zginął w Wigilię ingresu nowego Bpa radomskiego Henryka Tomasika,który za zawołanie Bpie wziął Sobie słowa „ Adveniat Regnum Tuum” „Przyjdź Królewstwo Twoje „ Przyszło do ks.Jana Królewstwo Boże w Drodze i zaprosiło go do Siebie. Tragiczna śmierć kapłana Jana naznaczyła i wypełniła pasterzowanie nowego bpa Henryka Tomasika Darem ofiarnym z życia kapłańskiego i Tajemnicą Boga w Trójcy Jedynego.

Ogromna rzesza zapłakanych wiernych w liczbie ponad 10 tysięcy , 295 księży, oddająca w zadumie ostatni ziemski pokłon i hołd swojemu Ojcu i Bratu w kapłaństwie wierzy,że Droga na której zginął tragicznie w wieku 66 lat ks. Jan proboszcz na tzw. Wzgórzach Papieskich, była Drogą do wiecznego i szczęśliwego Emaus z której Zbawiciel świata Jezus Chrystus wraz z J.P II zaprosili go w Nagrodę prosto do Nieba.

Drogi i Umiłowany nasz Ojcze Janie wdzięcznością i modlitwą dziękujemy Matce Najświętszej za to że byłeś z nami i pośród nas przez 12 lat.Jesteśmy i będziemy zawsze Dumni i zaszczyceni Twoim Wyznawaniem Wiary i szczepioną w nas miłością do Ewangelii.Niech Ona Matka Pięknej Miłości przytuli Cię od nas do Swojego Serca tak jak Ty przytulałeś nas na wieki wieków Amen.

Zbigniew Gretka Prezes Stowarzyszenia Autorów Polskich