Ks. dr hab. Piotr Turzyński, wicerektor Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu, został mianowany przez papieża Franciszka biskupem pomocniczym diecezji radomskiej. Ks. Piotr Wojciech Turzyński urodził się 28 września 1964 r. w Radomiu jako syn Juliana i Heleny z domu Rzadkowskiej. Ma dwoje rodzeństwa.

Uczęszczał do IV LO im. Tytusa Chałubińskiego w Radomiu do klasy o profilu matematyczno-fizycznym, a egzamin maturalny zdał w roku 1982. W szkole średniej był animatorem Ruchu Światło-Życie. Po maturze wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 maja 1988 roku w konkatedrze radomskiej z rąk bp. Edwarda Materskiego. Po święceniach kapłańskich ks. Turzyński przez rok pracował jako wikariusz w parafii pw. Matki Odkupiciela w Ostrowcu Świętokrzyskim. Tutaj prowadził grupę ministrantów, dwie schole i młodzieżową grupę oazową, a w mieście duszpasterstwo nauczycieli.

Niemal każdego roku, także w czasie studiów zagranicznych i po powrocie do kraju, jeździł i jeździ na wakacyjne rekolekcje Ruchu Światło-Życie dla młodzieży i rodzin.

Znaczna część szydłowieckiej opinii publicznej rozpalała ostatnio sprawa Michała Kwiatka, który był twarzą akcji „Skuwamy szydłowiecki beton polityczny”. Znanej z jednego z mediów społecznościach oraz ulotek kolportowanych, w czasie kampanii wyborczej. Skuwacze poczuli się zdradzeni, gdy ich idol objął jak sam napisał bardzo ważne stanowisko w Urzędzie Miejskim. Doradca Kwiatek, bo tak sam określił swoje zajęcie, będzie między innymi koordynował Fundusz Sołecki. Pozyskiwał inwestorów i kreował politykę inwestycyjną Gminy Szydłowiec.

Na miesiąc przed objęciem tej prestiżowej funkcji, M. Kwiatek, w osobistym tonie napisał do członków wydarzenia: "Drodzy Skuwacze! Kiedy zakładałem to wydarzenie 01.11.2014 r., nie byłem pewien co przyniesie wynik wyborów. Dziś mamy częściowo nową Radę Miejską, Radę Powiatu i nowego Burmistrza. Nasza akcja odbiła się szerokim echem w całym powiecie. Zależy mi na tym, aby wydarzenie pozostało otwarte. Będzie ono forum wymiany poglądów, artykulacji potrzeb społeczeństwa Szydłowca, miejscem, gdzie będziemy mogli nowej władzy wytykać błędy i wskazywać rozwiązania. Jeśli macie ciekawe pomysły, jak ożywić nasze miasto, to jest dobre miejsce, aby się nimi podzielić! Zachęcam do czynnego udziału w dyskusjach! ".

Wielce prawdopodobne, że gdy nasz bohater pisał te słowa, miał już wiedzę o tym, że niedługo będzie częścią nowej władzy. Ostatni wpis, który możemy łączyć z tym wydarzeniem, bo inicjatywa po prostu została storpedowana przez jej realizatora; udostępniany został na początku stycznia, z osobistego konta Michała Kwiatka na Facebooku.

W Sadku stoi drewniany krzyż dedykowany powstańcom styczniowym. Pierwszy krzyż powstańczy w Sadku, ustawiony był bardzo dawno temu. Jednak z czasem, uległ zniszczeniu. Obecnie stojący ustawiony był, w początkach lat osiemdziesiątych XX wieku. Inicjatorem jego postawienia był Kazimierz Gozdek, któremu pomocy udzielił Adam Sokołowski, ówczesny sołtys Sadku.

Krzyż, ustawiony został, podobnie jak pierwszy w pobliżu starej polnej drogi, prowadzącej do Szydłowca. Z czasem jednak droga ta straciła znaczenie komunikacyjne, a obecnie nie ma jej na mapach, ani w terenie. Z tego powodu pewnie około 2002 roku, krzyż przeniesiony został w obecne miejsce przy ulicy umownie zwanej Dworską, kilkaset metrów od dawnej lokalizacji. Na krzyżu umieszczona jest tabliczka metalowa z napisem „Powstańcom z 1863 roku. Rodacy. Cześć ich pamięci”.

W nocy z czwartku na piątek z 22 na 23 stycznia 1863 roku, Sadek był jednym z trzech miejsc koncentracji oddziałów powstańczych. Do Sadku generał Marian Langiewicz, skierował prowadzonych przez inż. Bernarda Klimaszewskiego suchedniowskich górników i hutników w sile ponad 200 ludzi. Przybyli na to miejsce koncentracji przed atakiem na Szydłowic, także sprzysiężeni z okolicznych miejscowości, a także grupa ludzi z majątku pod Wąchockiem i z samego Wąchocka. Razem w Sadku zebrało się około 250 powstańców. Dowodzili tymi grupami powstańczymi: wspomniany B. Klimaszewski, August Jasiński, bracia Dawidowiczowie, bracia Prendowscy, Jezierski. Do obozowiska około godz. 23 przybył M. Langiewicz. Zlustrował on obóz i zarządził wprowadzenie porządku oraz formowanie kolumn marszowych i wyruszenie do ataku na Szydłowiec. Po drodze dołączył prowadzony przez Mieczysława Koryckiego, oddział liczący około 100 ludzi. Sformowany z uczniów gimnazjów, czeladzi rzemieślniczej i urzędników z Radomia. Powstańcy uderzyli na miasteczko dopiero 23 stycznia około godz. 2 w nocy. Partia powstańców wychodząca z Sadku, rozdzielona została na trzy grupy, które miały do zaatakowania: pierwsza kwatery żołnierzy w Rynku, druga prowizoryczne koszary na skraju miasta i trzecia magazyn wojskowy z bronią, amunicją i zapasami wojskowymi.

Za Kacprem, Melchio­rem i Baltazarem, dziś w południe orszak z wielbłądem i końmi, podążył bezpośrednio po Mszy świętej koncelebrowanej, w farze w św. Zygmunta, do stajenki, aby pokłonić się Świętej Rodzinie. Królowie złożyli dary dla Dzieciątka Jezus, na Rynku Wielkim, przy zainscenizowanej Szopce. Tutaj także, na zakończenie Orszaku odegrana była scena z aniołami, pasterzami i Rodziną Świętą. Ksiądz Dziekan Adam Radzimirski, tutaj także odczytał fragment Ewangelii o Bożym Narodzeniu i udzielił księgą Pisma Świętego, błogosławieństwa uczestnikom Orszaku.

Wcześniej jednak w orszaku blisko 2 tysiące ludzi, przeszło ulicami Radomską, Zamkową i Sowińskiego. Scenki rodzajowe odegrano na scenie ustawionej na płycie Rynku Wielkiego, na prowizorycznym scenie ustawionej na rusztowaniu przy Starostwie Powiatowym. Na schodach budynku PW. Impromex i na parkingu ZUS, przy Rondzie Solidarności. W Orszaku razem z kapłanami, za gwiazdą szli: starosta Włodzimierz Gorlicki z Małżonką, burmistrz Artur Ludew, przewodniczący Rady Miejskiej Artur Koniarczyk , kapłani z ks. kan. proboszczem Adamem Radzimirskim i ks. kan. Bogusławem Mleczkowskim. Koordynatorem Pierwszego Orszaku Trzech Króli w Szydłowcu był ks. Andrzej Kania. W rolę trzech króli symbolizujących Europę, Azję i Afrykę wcielili się: Leszek Jaworski, Robert Górlicki i Sebastian Gałązka.

Do udziału w Orszaku byli zaproszeni wszyscy, zarówno wierzący, jak i niewierzący. Orszak zorganizowany został przy patronacie lokalnych władz miejskich i powiatowych. Wszyscy ci, którzy przyszli na Orszak powtórzyli gest Trzech Króli, którzy szukali Gwiazdy Betlejemskiej i pragnęli odnaleźć Dobro, Prawdę i Piękno, które uosabiał dla nich Nowonarodzony Jezus.

Radni powiatowi 30 grudnia spotkali się na trzeciej, w tej kadencji sesji Rady Powiatu, aby przyjąć kilka uchwał, w tym ustalić składy osobowe komisji stałych, podnieść wynagrodzenia staroście i uchwalić dla siebie diet wypłacane w formie miesięcznego ryczałtu. Należy dodać jeszcze, że na sesji ślubowanie złożyło dwóch radnych: Kazimierz. Nędzka Solidarny Samorząd i Piotr Kornatowski wybrany z listy Prawa i Sprawiedliwości. Ślubowanie, radny składa na pierwszej sesji, na której jest obecny. Ślubowanie składane jest publicznie i jest ono potwierdzeniem wobec lokalnej społeczności, że radny przyjmuje zobowiązanie do wypełniania obowiązków wynikających z otrzymanego mandatu zaufania społecznego.

Radni podjętą swoje uchwałą diety zasadniczo utrzymali na tym samym poziomie, jak w ubiegłej kadencji. Niektórym radnym, nie podobało się jednak to, że nieobecności na sesjach, czy komisjach powodują potracenia 10 % z kwoty należnej diety, za każdą nieobecność. Radny Robert Górlicki (Wspólnota Szydłowiecka. Razem) wnioskował, aby funkcjonowały usprawiedliwienia. W praktyce sprowadza to jednak potracenia diet, do papierowej fikcji. Bo przy takim prawie, "prawie" każdy powód jest dobry, aby się „usprawiedliwić” i wziąć kasę. Wystarczy sprawdzić, ile jest potrąceń diet w Radzie Miejskiej, gdzie takie regulacje obowiązują.

Sprawa podwyżki dla starosty, nie była problematyczna dla radnych, bo poparli ją wszyscy. Dzięki tej decyzji Rady Powiatu, starosta Włodzimierz Górlicki, będzie w 2015 roku zarabiał brutto około 13 300 złotych.

W niedzielę Świętej Rodziny, 27 grudnia, w kościele św. Zygmunta w Szydłowcu, Mszę świętą koncelebrował ks. prał. dr Albert Warso, pracownik Watykańskiej Kongregacji Nauki Wiary. Ksiądz Warso modlił się za rodziny Domowego Kościoła i wszystkie rodziny szydłowieckiej parafii. Wygłosił także Słowo Boże poświęcone Świętej Rodzinie z Nazaretu i ukierunkowane na rodzinę , która jak pisał św. Jan Paweł II jest przyszłością Kościoła i świata.

Po Mszy świętej Ksiądz Prałat spotkał się z kilkunastoma rodzinami z Domowego Kościoła, na opłatku i wspólnym kolędowaniu. W spotkaniu wzięli udział wszyscy kapłani z parafii św. Zygmunta, na czele z ks. kan. Adamem Radzimirskim i moderatorem kręgów DK ks. Andrzejem Kanią.

Ksiądz Albert Warso pochodzi z pobliskiego Jastrzębia, jest absolwentem szydłowieckiego liceum im. Sienkiewicza. Święcenia kapłańskie przyjął 13 czerwca 1998 roku.
W rozmowie z Radiem Jasna Góra, w czerwcu br. tak mówił o swojej pracy w Watykanie: „Kongregacja Nauki Wiary od strony pozytywnej zajmuje się promocją wiary, tym wszystkim, co stanowi depozyt wiary, który jest dla każdego człowieka wierzącego bardzo ważny, a jednocześnie, który zawsze jest zadaniem i zaproszeniem dla wszystkich, którzy pozostają gdzieś poza Kościołem. Kongregacja jednocześnie zajmuje się, zgodnie z przyznanymi jej kompetencjami przez kolejnych papieży, również pewnymi rzeczami, które są trudne, mogą być trudne, które w jakiś sposób wymagają czuwania nad poprawnością, czy to w dziedzinie wiary, czy moralności”.

Niedziela 28 grudnia to 362 dzień roku. Mamy zimową pogodę z kilkustopniowym mrozem, dużym zachmurzeniem i nocą trwającą ponad 16 godzin. Pierwszy dzień Świąt Bożego narodzenia mieliśmy pogodę jesienną, a już św. Szczepan był "po lodzie", z niewielkim opadem śniegu. W kościele katolickim obchodzone jest dziś Niedziela Świętej Rodziny z Nazaretu: Jezusa, Maryi i Józefa. W Świętej Rodzinie, trzy święte stanowiły jedno, dzięki wzajemnemu poszanowaniu i miłości. Rodziny chrześcijańskie w Świętej Rodzinie, mają wzór życia, miłości i uświęcenia życia rodzinnego.

Pierwszym papieżem, który wskazał na Świętą Rodzinę jako wzór do naśladowania dla rodzin i na małżeństwo jako miejsce uświęcenia był Leon XIII . Encykliką „Arcanum divinae sapientiae”, nadrabiał wielowiekowy brak spojrzenia na rodzinę jako na miejsce postępu duchowego i służby w Kościele. Papież Benedykt XV (+ 1922), rozszerzył w 1921 roku święto Świętej Rodziny na cały Kościół. Papież swoją decyzja nie wprowadzał do liturgii Kościoła nowego nabożeństwa, a jedynie rozciągnął na wszystkie diecezje i narody nabożeństwo, które było już bardzo znane w całym świecie katolickim.

W liście Episkopatu Polski do wiernych z 23 października 1968 roku czytamy: "Dziś ma miejsce święto przedziwne; nie święto Pańskie ani Matki Najświętszej, ani jednego ze świętych, ale święto Rodziny. O niej teraz usłyszymy w tekstach Mszy świętej, o niej dziś mówi cała liturgia Kościoła. Jest to święto Najświętszej Rodziny - ale jednocześnie święto każdej rodziny. Bo słowo «rodzina» jest imieniem wspólnym Najświętszej Rodziny z Nazaretu i każdej rodziny. Każda też rodzina, podobnie jak Rodzina Nazaretańska, jest pomysłem Ojca niebieskiego i do każdej zaprosił się na stałe Syn Boży. Każda rodzina pochodzi od Boga i do Boga prowadzi".